Neil Lennon wyznał w wywiadzie, że gdy jego zespół przegrywał 0:3 z Kilmarnock, rozważał podanie się do dymisji. The Bhoys ostatecznie odwrócili losy tamtego pojedynku i październikowy mecz na Rugby Park zakończył się podziałem punktów.

Irlandczyk obawiał się, że jego przygoda z Celtikiem skończy się podobnie jak w przypadku Tony’ego Mowbraya, który opuścił Parkhead po czterobramkowej porażce z St. Mirren.

- Nie chciałbym pójść drogą Tony’ego, ale gdy straciliśmy trzy gole z Kilmarnock, przez moją głowę przechodziły różne myśli. Poważnie zastanawiałem się, czy w przypadku jeszcze wyższej porażki nie podać się czasem do dymisji - wyznał Lennon.

- Nie czułem żadnej presji ze strony zarządu, ale taki rezultat był dla mnie nie do zaakceptowania. Mimo że nie graliśmy w tamtym czasie katastrofalnie, to czułem, że jeśli nic się nie zmieni, będę bliski odejścia z klubu. Strata do Rangers była przecież coraz większa.

- Nie wpadłem jednak w panikę, a po przerwie odrobiliśmy straty. Wtedy na nowo uwierzyłem, że moja praca w tym klubie ma jeszcze sens - dodał. 

40-latek wypowiedział się także o nieprzychylnej szkockich opinii mediów, które niejednokrotnie przedstawiały go w nie najlepszym świetle. - Wielu ludzi uważa mnie za zwykłego zadymiarza. Jeżeli byłaby to prawda i gdyby moimi jedynymi atutami było wydzieranie się na piłkarzy oraz puszczanie irlandzkich piosenek, nigdy nie dostałbym pracy w Celticu - podkreślił.

- Sprawując to stanowisko popełniłem wiele błędów i wcale nie uważam, że kiedyś w zupełności je wyeliminuję. To przecież niewykonalne. Przez ostatnie półtora roku przekonałem się jednak, że czuję się dobrze w roli menedżera i radzę sobie z presją.

- Nauczyłem się także, by nie wydawać zbyt pochopnych osądów w walce o mistrzostwo kraju. W ostatnim sezonie Gordona Strachana nasza przewaga nad Rangers wynosiła w styczniu siedem punktów, a mimo to przegraliśmy tytuł. Także i teraz nic nie jest jeszcze rozstrzygnięte. Mam tylko nadzieję, że utrzymamy wysoką dyspozycję do 28 grudnia, kiedy zagramy tu z Rangersami - zakończył.

Mick WACHOWSKI