W najnowszym felietonie: Opowieść o pewnych kibicach Celticu, czyli dno i dwa metry mułu.

„Jak to? Dlaczego? Są przecież najlepsi na świecie”.

Byli tacy, ale dziesięć odcinków temu. Życie to serial. Zmienili się reżyserzy. Nadeszły nowe czasy, a z nimi całkowicie wyprana z sensu i logiki idea prezentowania swojego przywiązania do klubu (?).

Green Brigade. Każdy o nich słyszał - nie każdy się z nimi zgadza. Słusznie. Ludzie to nie bydło – genetycznie, znaczy się. Mentalnie czasami tak. Trafny przykład? To oni. Zieloni hipokryci do potęgi n.

„Jak możesz? Kim jesteś? Podrzędny redaktor podrzędnego serwisu CelticPoland.com wydaje takie osądy o ludziach, którzy kochają kibicować”.

Kochają? Chyba IRA. O to się rozchodzi… Czy takie i inne sekciarskie przyśpiewki podnoszą w trakcie meczu na duchu piłkarzy The Bhoys? Nie pomagają im w żaden sposób, są one elementem polityki, a nie okazem wspierania swoich ulubieńców. Polityka na stadionach była, jest i będzie. Są jednak pewne granice, których się nie przekracza. Tymczasem to zdaniem niektórych zarząd popełnia serię błędów, gdyż nie popiera działań niezgodnych z prawem. Powiedzcie, kto by nie chciał się odciąć od przestępców?

Przestępcy - słowo klucz.

„To nie są przestępcy”

Przykro mi. Życie bywa okrutne. Zgodnie z demokratycznym wymiarem sprawiedliwości - są. O tym się nie dyskutuje. Negowanie nie zmienia faktów. Trzeba się z tym pogodzić. Czy osoby, które działają na szkodę klubu (sankcje, grzywny) mają prawo mówić, iż go kochają? Można krzywdzić żonę - bić ją, gwałcić i… nadal uważać, że darzy się ją miłością. Oczywiście, ale nazywamy to patologią (kochamy, lecz krzywdzimy), a męża przestępcą (działanie niezgodne z prawem). Wspomniani kibice wpisują się w te ramy.

Z kodeksem można się nie zgadzać, uważać, że niektóre zasady są głupie. Nie zmienia to jednak faktu, że trzeba go przestrzegać, a w momencie niedostosowania się dorosły człowiek winien brać na siebie odpowiedzialność.

Dorosły - słowo klucz.

Kojarzy się z dojrzałością, nieprawdaż? Dojrzały kibic Green Brigade - to dopiero dowcip! Na podstawie różnych wypowiedzi tej formacji daje się zauważyć pewną sprzeczność: Uważają się za ofiary.

Ofiara:
- niszczy reputację klubu
- niszczy reputację ogólnego wizerunku kibiców

- prowadzi do kar nakładanych na kogoś/coś innego

- nie może działać niezgodnie z prawem

Hmm, faktycznie. Bardzo pokrzywdzeni.

Zostawmy ich w spokoju i zwróćmy uwagę na jeszcze jedną kwestię. Dookoła nas daje się zauważyć pewien trend: Po serii nieudanych meczów „prawdziwi” kibice naskakują na krytyków. Mówisz: „Gramy słabo. Niech Lennon poda się do dymisji”. Otrzymujesz odpowiedź: „Prawdziwy kibic jest z drużyną na dobre i na złe”.

Tak, tak. Tylko wiecie co? Czy owa autentyczność w sympatii do klubu musi się wiązać z bezkrytycznością? Owe gorzkie słowa bywają właśnie oznaką troski o Celtic. Nie są one często wypowiadane bezpodstawnie. W tym sezonie dokonał się cud. Odrobiliśmy straty, ale nie zawsze będzie można na niego liczyć. Wątpić ludzka rzecz. Wyłącznie debile godzą się na wszystko z etykietą The Hoops - nawet na menedżera, który zna się tak na piłce jak ja na tenisie.

Bardziej śmieszy określenie: „Ty kibicu sukcesu” - no tak, tych sukcesów przecież w ostatnim czasie co nie miara. Jak oskarżamy, to z poziomem!

Sukcesów nie ma, ale będą. Zielony celtycki kolor nadziei.

Życzenia na nowy rok:

Green Brigade - niech żyje tak, by inni słysząc nazwę zzielenieli przez zazdrość, a nie z powodu mdłości.
Polscy kibice Celticu - pieniędzy!
Jan Temciński - lepszej ręki do pisania.
Nam wszystkim - samokrytycyzmu.

Szczęśliwego Nowego Lepszego Roku 2012.

PS: Dla jasności - Green Brigade robi też wiele dobrego, ale ze względu na założenia serii wspomniałem o samych negatywach.

Jan TEMCIŃSKI