William "Willie" Patrick Maley był pierwszym w historii menadżerem Celtiku Glasgow i jednocześnie człowiekiem, który utrzymał się na tej posadzie najdłużej spośród wszystkich dotychczasowych trenerów. Podczas 43 lat swojej pracy na Celtic Park Maley wywalczył ze swoimi podopiecznymi 30 różnych trofeów (16 mistrzostw Szkocji i 14 krajowych pucharów), co czyni go jednym z najbardziej utytułowanych szkoleniowców w całej historii szkockiej piłki nożnej.

William Patrick Maley przyszedł na świat na terenie irlandzkiej miejscowości Newry 25 kwietnia 1868 r. a zmarł prawie 90 lat później, 2 kwietnia 1958 r. Jego ojciec służył w Brytyjskiej Armii. Na krótko po narodzinach Williama cała rodzina Maleyów przeprowadziła się na stałe do Szkocji. W młodzieńczych latach Williama bardziej niż piłka nożna interesowała lekkoatletyka, jednak zagrał parę spotkań w barwach Cathcart Hazelbank Juniors w 1886 roku, w tym mecz z Third Lanark. W 1888 r. dołączył do świeżo powstałego katolickiego klubu Celtiku Glasgow. Był jednym z pierwszych piłkarzy grających w zielono-białej koszulce. Jako naturalizowany Szkot występował również w barwach reprezentacji swojej nowej ojczyzny.

W 1897 r. 29-letni wówczas Maley decyzją zarządu Celtiku Glasgow rozpoczął swoją obfitującą w sukcesy karierę menadżerską. Już po pierwszym roku pracy miał na swoim koncie pierwsze mistrzostwo kraju. Maleya cechowały dość specyficzne metody pracy, mianowicie nigdy nie trenował razem z piłkarzami, ich poczynaniom przyglądał się wyłącznie ze swojego pokoju w gmachu klubu, (swoją drogą aż strach pomyśleć co by było gdyby z pokoju nie miał widoku na boisko) nigdy nie rozmawiał z piłkarzami przed spotkaniem, w przerwie czy też po meczu. Piłkarze z gazet dowiadywali się, kto zagra w najbliższej konfrontacji. Nikt nigdy nie usłyszał bezpośrednio od trenera Maleya jak ma zagrać i czy w ogóle zagra. Ważną, suwerenną decyzją Williama Maleya była zmiana dotychczasowej polityki transferowej klubu. Na początku swojego istnienia do Celtiku Glasgow trafiało za spore pieniądze wielu profesjonalnych piłkarzy. Ten trend przerwał Maley, który zdecydowanie postawił na szkolenie młodzieży i to na wychowankach oparł swoją multi-mistrzowską drużynę, która sięgnęła po mistrzostwo Szkocji 6 razy pod rząd w latach 1905-1910, czego do 1970 roku nie powtórzyła żadna ekipa, oraz pierwszy raz w historii po pucharowego dubla (zwycięstwo w Pucharze Szkocji i Pucharze Ligi w tym samym sezonie). Współtworzyli ją tacy "nieśmiertelni" Celtowie jak Alec McNair (prawa obrona), Jimmy "Napoleon" McMenemy (prawy łącznik) i Jimmy Quinn (napastnik). Gdy drużyna niezwykle utalentowanych młodzików zestarzała się, Maley zbudował nowy zespół, ponownie oparty na wychowankach i ponownie odnoszący ogromne sukcesy.

Ikoną drugiej wielkiej drużyny Maleya był Patsy Gallagher. Ustanowiła ona, do tej pory niepobity w żadnym zakątku futbolowego świata, rekord 62 meczów z rzędu bez porażki (49 zwycięstw i 13 remisów) rozegranych na przestrzeni od 13 listopada 1915 do 21 kwietnia 1917 r. W latach trzydziestych XX wieku Maley zbudował ostatnią ze swoim trzech wielkich ekip, opartą na takich sławach jak Jimmy Delaney czy Jimmy McGrory, z którą zdobył dwa mistrzostwa kraju w latach 1936 i 1938, oraz jeden puchar w 1939 r. Będący po siedemdziesiątce Maley w 1940 roku zrezygnował z pracy na Celtic Park, zostawiając klub na dnie tabeli. Przez kibiców Celtów został zapamiętany jako niezwykle uparty i ekscentryczny trener, który doprowadził The Hoops do powalającej wprost ilości sukcesów. Maley uczynił z Celtiku jeden z najbardziej utytułowanych zespołów w historii futbolu, za co należy mu się ogromny szacunek.