Po nieudanej, króciutkiej erze Liama Brady'ego jako trenera The Hoops przyszła jeszcze krótsza i równie uboga w sukcesy kadencja Lou Macariego. Tym samym władze klubu ponownie zatrudniły szkoleniowca, który miał za sobą występy w barwach The Bhoys jako piłkarz.

Luigi "Lou" Macari urodził się 4 czerwca 1949 roku w Edynburgu. Jest dzieckiem włoskich emigrantów, których los rzucił do Szkocji. Swoją profesjonalną karierę piłkarską zaczynał w Celtiku Glasgow, do którego trafił 1 sierpnia 1970 roku. Występował na pozycji ofensywnego pomocnika bądź napastnika. 24 października, czyli niespełna dwa miesiące po zatrudnieniu do The Bhoys, Lou Macari zagrał w swoim pierwszym arcyważnym meczu - finale Pucharu Ligi Szkockiej przegranym przez Celtic 1-0 z Rangersami, po golu Johnstone'a. Pod koniec sezonu 1970/71 Celtic miał okazję do rewanżu nad odwiecznymi rywalami z Ibrox, gdyż oba zespoły zmierzyły się w finale Pucharu Szkocji. Tym razem lepsi okazali się Celtowie, a to za sprawą właśnie Macariego - strzelca decydującej bramki na 2:1 dla The Hoops w drugim finałowym meczu. Następny sezon był bardzo podobny do poprzedniego. Analogicznie, Celtic przegrał finał Pucharu Ligi, aż 4:1 z Patrick Thistle natomiast zwyciężył w meczu kończącym rozgrywki krajowego pucharu w pełni rehabilitując się za poprzednią porażkę - pokonując 6:1 Hibernian. Lou Macari był autorem 2 bramek w tamtym spotkaniu. Wszystko działo się 6 maja 1972 roku, a oprócz Macariego na listę strzelców trzy razy wpisał się Deans i raz McNeill. Trzeci i zarazem ostatni sezon gry w Celtiku Macari zakończył występem w finale Pucharu Ligi, który jak poprzednie dwa niestety nie zakończył się triumfem The Bhoys. Tym razem na drodze Lou i jego kolegom stanęli gracze Hibernianu i przegrana 2:1 oznaczała, że już po raz trzeci z rzędu Celtom nie udało się sięgnąć po to trofeum. Z Macarim w składzie Celtic trzy razy zdobył mistrzostwo Szkocji.

1 stycznia 1973 roku Macari zmienił barwy klubowe. Za 200 tys. funtów został sprzedany do Manchesteru United, gdzie spędził kolejnych dziesięć sezonów. Zadebiutował na Old Trafford 20 stydcznia 1973 roku w meczu z West Hamem (2:2). Największym sukcesem Lou za czasów gry dla Czerwonych Diabłów, powtórzonym aż trzy razy, było wygranie FA Cup. Szczególny wkład Maraci miał w pokonanie w finale Pucharu Angli Liverpoolu w 1977 roku. W 55 minucie meczu piłka po jego strzale odbiła się od nogi kolegi z drużyny - Jimmy'ego Grenhoffa i wpadła do bramki The Reds. Ten gol przesądził losy spotkania i po ostatnim gwizdku sędziego, pana Matthewsona szał radości ogarnął kibiców ManU. Ogółem Luigi wystąpił w 400 meczach Red Devils i strzelił 97 goli.

Po rezygnacji z zawodowej gry w piłke w 1984 roku Macari zajął się szkoleniem piłkarzy Swindon Town. Podczas 5 lat pracy Lou dwukrotnie zdołał awansować wraz ze swoim zespołem o klase rozgrywkową wyżej. W 1986 roku z czwartej do trzeciej ligi zaś rok później Swindon był już w drugiej lidze. Zanim trafił na Celtic Park prowadził jeszcze West Ham i Birmingham, ale bez większych sukcesów. Podobnie było z jego pracą przy Kerrydale Street, którą zaczął 7 października 1993 roku. 25 razy widniał w protokole meczowym The Bhoys w rubryce trener. Wygrał 8 z tych spotkań, 7 razy poniósł porażkę i 10 razy zremisował. The Hoops zakończyli sezon 1993/1994 na 4 miejscu ze stratą 8 punktów do ówczesnych mistrzów Szkocji - Rangersów, ustępując również Aberdeen i Motherwell. Jego małżeństwo z Celtikiem było krótkie, bezowocne i zakończyło się rozwodem na wniosek klubu 16 czerwca 1994 roku. Macari po tułaczce w Stoke City i Huddersfield Town ostatecznie trafił do telewizyjnego studia. Występuje przed kamerami klubowej telewizji Manchesteru United, ale również pokazuje się na antenie Setanta Sport czy Sky Sports.

W 1999 roku przeżył rodzinną tragedię, gdyż jego syn Jonatan popełnił samobójstwo po rozwiązaniu kontraktu z Nottingham Forest.