Ronnie Simpson

Uważany za najwybitniejszego bramkarza w historii Celticu, członek drużyny „Lizbońskich Lwów’. Na Parkhead trafił na sam koniec kariery, jako 34-latek. Wcześniej był graczem Queens Park, Third Lanark, Newcastle United (zdobył dwa Puchary Anglii w 1952 i 1955 r) i Hibernianu.

Ronald "Ronnie" Campbell Simpson przyszedł na świat 11 października 1930 roku, zmarł 19 kwietnia 2004 roku. Był szkockim golkiperem, który do dziś wśród wszystkich kibiców Celticu jest darzony ogromnym szacunkiem. Na ogół zawodnicy, którzy są uważani za legendy The Bhoys, grali w tej drużynie praktycznie przez całą karierę lub jej znaczną większość. Ronnie jest jednak wyjątkiem od tej reguły. Reprezentował bowiem Celtic "zaledwie" przez 6 lat, a - mimo to - zyskał opinię jednego z najlepszych zawodników w historii The Hoops.

Profesjonalną karierę rozpoczynał w Queens Park FC. Grał w tym klubie w latach 1946-1950, przez ten czas zdołał sobie wyrobić opinię pewnego i solidnego bramkarza. Przez następny rok występował w Third Lanark, w którym rozegrał 21 spotkań, po czym odszedł do Anglii. Jego nowym pracodawcą zostało Newcastle United, w którym Ronnie pokazał pełnię swoich umiejętności. Przez dziewięć lat gry na St. James Park wystąpił w aż 262 spotkaniach! Po tym wspaniałym okresie w swojej karierze, Simpson zdecydował się powrócić do Szkocji.

Na cztery lata zakotwiczył w Hibernianie, gdzie rozegrał 123 spotkania. Wydawać by się mogło, że jego kariera zmierza do końca i wszystko co najlepsze już go spotkało. Nic bardziej mylnego. Najlepsze lata były dopiero przed nim. W 1964 roku Ronnie podpisał umowę z Celtikiem, z którym zdobył najcenniejsze klubowe trofeum.

Reprezentował ekipę The Bhoys w 118 meczach, wliczając w to ten najważniejszy - finał Pucharu Europy z Interem Mediolan. Ronnie - podobnie jak jego koledzy - rozegrał fantastyczne spotkanie i słynny kapitan Celticu - Billy McNeill mógł wznieść w górę Puchar Europy. Kibice Celticu na całym świecie nie mają wątpliwości - to Ronnie Simpson był najlepszym golkiperem, jaki kiedykolwiek grał na Parkhead i prawdopodobnie już nim pozostanie na wieki.