W 1991 roku po raz pierwszy od ponad stu lat istnienia Celtiku, zarząd klubu postanowił zerwać z tradycją zatrudniania tylko byłych piłkarzy The Hoops na stanowisko trenera. I tak szkoleniowcem The Bhoys został Liam Brady, niegdyś znakomity irlandzki pomocnik, który najlepsze lata zawodowej kariery spędził na Highbury.

Liam Brady, pseudonim Chippy, urodził się 13 lutego 1956 roku w Dublinie. Swoją piłkarską karierę rozpoczynał w młodzieżowej drużynie Arsenalu Londyn, do której wstąpił mając zaledwie 15 lat. Pierwszy profesjonalny kontrakt podpisał w dniu swoich 17 urodzin, a zadebiutował w pierwszej drużynie Kanonierów 6 października 1973 roku w meczu przeciwko Birmingham. Premierowy sezon zakończył z niezbyt imponującym bilansem 13 rozegranych spotkań. Rok później był już etatowym graczem pierwszego składu Arsenalu. Swoimi doskonałymi podaniami obsługiwał asów atutowych The Gunners - Malcolma Mcdonalda oraz Franka Stapletona. Głownie tej trójce piłkarzy Arsenal zawdzięcza występ w trzech finałach FA Cup pod rząd (1978-80), z których udało im się wygrać tylko jeden, w 1979 roku pokonując w finale Manchester United. Brady miał duży udział przy zwycięskiej bramce Alana Sunderlanda w końcówce spotkania.

Podczas siedmiu lat gry w Arsenalu Liam Brady został aż trzy razy wybrany przez kolegów piłkarzem roku, a w 1979 roku otrzymał tytuł Piłkarza Roku w Anglii przyznawany przez PFA (Stowarzyszenie Profesjonalnych Piłkarzy). Grając na Wyspach był znany z niesamowitej techniki, świetnego zmysłu rozgrywania akcji oraz ogromnej kreatywności w grze. Dobry występ Liama przeciwko Juventusowi (w dwumeczu 1:0 wygrał Arsenal i awansował do finału gdzie uległ po karnych Valencii) w półfinale rozgrywek Pucharu Zdobywców Pucharów w sezonie 1979/80 zaprocentował transferem do Starej Damy. Grając na Delle Alpi w Turynie przez dwa lata zdobył dwa mistrzostwa Serie A (1981,1982) szczególnie przyczyniając się do wywalczenia drugiego tytułu, strzelając jedynego gola meczu z Catanzarno, po którym Juve był już pewny scudetto. Po przyjściu do Juventusu Platiniego, Brady na rok trafił do Sampdorii. Następnie zmienił barwy klubowe i przywdziewał przez dwa kolejne sezony trykot Intern Mediolan. Karierę na Półwyspie Apenińskim skończył w Ascoli. Po powrocie do Londynu grał jeszcze przez trzy lata w West Hamie. Liam Brady zawiesił buty na kołku w 1990 roku. Zagrał w 72 meczach reprezentacji Republiki Irlandii strzelając 9 goli, jednak ominęły go występy na wielkich imprezach: Euro 88 spędził w domu lecząc kontuzje, zaś podczas kwalifikacji do Mundialu Italia'90 Chippy zrezygnował z zawodowego uprawiania sportu. Jednak, gdy okazało się, że Irlandia zagra na tych Mistrzostwach Świata, Brady podjął decyzję o powrocie na boisko, ale trener Irlandczyków Jack Charlton zdecydował zabrać do Włoch jedynie piłkarzy grających w całych kwalifikacjach.

Rok po zerwaniu z futbolem Liam Brady został zatrudniony na stanowisko trenera Celtiku Glasgow. Nie dość, że był pierwszym człowiekiem spoza Szkocji piastującym tą posadę to jeszcze nigdy nie grał w Celtiku. Poprzedni szkoleniowcy The Hoops mieli za sobą występy w zielono-białej koszulce. Jak się okazało decyzja zarządu klubu o zerwaniu z tradycją była niesłuszna, gdyż za kadencji Brady'ego Celtom nie udało się sięgnąć po żadne trofeum, co zapoczątkowało większy kryzys The Hoops, którzy do 1998 roku wygrali tylko jeden raz Puchar Szkocji (1995 r.). Liam Brady po opuszczeniu Celtic Park trenował jeszcze Brighton & Hove Albion w latach 1993-1995. Rok później wrócił na Highbury i od tamtej pory jest szefem szkolenia młodzieży w Arsenalu Londyn. Na Wyspach znany jest również z występów w roli eksperta i analizowania meczów piłkarskich na potrzeby różnych stacji telewizyjnych.