Przez trzy kolejne sezony zaczynając od 1997/98 Celtic Glasgow prowadziło trzech różnych trenerów z tym, że każdy z nich pracował na Parkhead równo rok, później z różnych powodów przerywali swoją pracę. Do tria "rocznych trenerów" oprócz Wima Jansena i Jozefa Venglosa należy John Barnes, który pracował z Celtami w latach 1999-2000 i co ciekawe jest to do dziś dzień jedyna praca trenerska jakiej się podjął.

John Barnes urodził się 7 listopada 1963 roku w Kingston na Jamajce. Jak był małym chłopcem wraz z rodziną przeprowadził się do Anglii. Pierwsze piłkarskie kroki stawiałw młodzieżowej drużynie Sudbury Court, z której 14 lipca 1981 roku został wykupiony do Watfordu. Barw drużyny z Vicarage Road bronił przez 6 lat występując w tym czasie w 292 meczach strzelając 83 gole. Wspaniałe występy na lewym skrzydle niezwykle szybkiego Barnesa zaowocowały powołaniem do reprezentacji Anglii, w której zadebiutował za trenera Bobby'ego Robiona meczem przeciwko Irlandii Północnej, zakończonym bezbramkowym remisem. Barnes wszedł ławki rezerwowych zastępując klubowego kolegę - Luthera Blissetta. 10 czerwca 1984 roku grając w drużynie Synów Albionu zdobył przepiękną bramkę, która dała mu światową sławę, bo nie jest codziennością to iż ktoś po niesamowitym rajdzie lewą flanką i ograniu wszystkich brazylijskich obrońców, mija bramkarza i strzela do pustej bramki grając z Brazylią na Maracanie. Ten mecz zakończył się wynikiem 2:0. Wraz z reprezentacją Anglii wziął udział w Mundialu 86' rozgrywanym w Meksyku. Podopieczni Bobby'ego Robiona dotarli do ćwierćfinału, w którym na 15 minut przed końcem spotkania przegrywali z Argentyną 2:0 po dwóch golach Diego Maradony. Wtedy na placu gry pojawił się John Barnes, który raz po raz swoimi rajdami lewym skrzydłem siał popłoch w szeregach obronnych Albicelestes. Dwa razy kapitalnie dograł do Garego Linkera, któremu na bramkę udało się zamienić tylko jedno idealne podanie od Barnesa. I tak po fatalnym pudle Linkera Anglia odpadła z Mistrzostw Świata 1986. W kadrze John Barnes wystąpił 79 razy i strzelił 12 goli.

Z Watfordu Barnes został wykupiony za 900 tys. funtów 9 czerwca 1987 roku do Liverpoolu. Transfer został wykonany na polecenie trenera The Reds Kenny'ego Dalglisha. Na Anfield razem z Peterem Beardsley'em, Ianem Rushem oraz Jonem Aldridgem tworzyli przez wiele lat wprost zabójczy atak. W barwach The Reds zadebiutował 15 sierpnia 1987 roku wchodząc na ostatnie 9 minut ligowego meczu z Arsenalem na Highbury i asystując przy goli Aldridge'a na 2:1. Niecały miesiąc później, 12 września 1987 roku, Barnes zdobył swoją pierwszą bramkę, od kiedy zaczął grać w koszulce Liverpoolu. Było to w wygranym 2:0 meczu z Oxford United. Pierwszy sezon Johna na Anfield był po prostu bajeczny. Grał jak z nut i po części dzięki niemu Liverpool nie przegrał 29 meczów z rzędu, zdobył mistrzostwo Premiership, oraz w całych rozgrywkach ligowych schodził zaledwie dwa razy pokonany z boiska. Szybko przylgnęła do niego ksywka "Digger", wzorowana na postaci z popularnego sitcomu telewizyjnego, która nosiła takie samo nazwisko jak John, a nazywała się Digger Barnes.

John Barnes często spotykał się z objawami rasizmu skierowanymi pod jego adresem. Doszło do tego, że rasistowska część kibiców uważała, iż Anglia "tak naprawdę" wygrała z Brazylią w 1984 roku na Maracanie 1:0 gdyż gol Barnesa się "nie liczył".

W sezonie 1989/1990 Barnes strzelił aż 22 gole, co jest niewyobrażalnym osiągnięciem jak na lewoskrzydłowego. Mający również znakomity sezon Ian Rush zdobył cztery gole mniej niż John, co świadczy o tym, jak bardzo ważnym i wręcz niezastąpionym piłkarzem w Liverpoolu był Digger. Wspomniany sezon zakończyły Mistrzostwa Świata we Włoszech, z których Anglia odpadła w półfinale po karnych z Niemcami (1:1 w regulaminowym czasie gry).

Ogółem zagrał dla The Reds w 407 spotkaniach zdobywając aż 108 goli. 13 września 1997 roku opuścił Anfield Road i przeniósł się na dwa lata do Newcastle, gdzie trenerem był jego dobry znajomy z czasów gry w Liverpoolu - Kenny Dalglish. Po 41 meczach (7 goli) w zespole Srok, John ostatni raz zmienił barwy klubowe. Ostatnim klubem w jego karierze był Charlton Athletic, gdzie zagrał zaledwie w 12 meczach, z których tylko 2 zaczynał w wyjściowym składzie.

Uznawany za jednego z najlepszych piłkarzy w całej historii angielskiej piłki, John Barnes zatrzymał licznik rozegranych meczów na liczbie 752 zaś ten z golami stanął na 198. Po występach w czterech klubach jako piłkarz trafił w 10 czerwca 1999 roku na Celtic Park w roli menadżera. Znowu u swojego boku miał Kenny'ego Dalglisha, ale tym razem to on rządził a Kenny doradzał ze stanowiska dyrektora technicznego. To śmiałe i nie do końca logiczne posunięcie włodarzy z Celtic Park okazało się jednym wielkim rozczarowaniem i Barnesa szybko pogoniono z Kerrydale Street. Przed dymisją Digger zdążył poprowadzić Celtów w 29 meczach, z których 19 Celtic wygrał, 8 przegrała tylko 2 zremisował. Zwolniono go 10 lutego 2000 roku, a do końca sezonu ekipę The Hoops prowadził tymczasowo Kenny Dalglish, toteż nie uwzględniliśmy go w sekcji byłych trenerów Celtiku Glasgow. Dalglish'owi udało się sięgnąć po Puchar Ligi. Na koniec rozgrywek Scottish Premier League Celtic miał aż 21 punktów straty do odwiecznego rywala - Rangersów, których tylko Wimowi Jansenowi w latach 80' i wczesnych 90' udało się pokonać w wyścigu o mistrza Szkocji.